Mónica Triga is een dochter van Portugese emigranten het dictatoriale Portugal verlieten om zich in Nederland te vestigen.

Met ‘Fado’ als vertrekpunt ontwikkelt Mónica Triga in Nederland haar geheel eigen stijl, beïnvloed door muziekstromingen zoals jazz, Kaapverdische Morna, Latin en Afro stijlen. De smaakvolle variatie in haar muziek en de bijzondere sfeer maakt dat zij een breed publiek bereikt.

Mónica Triga krijgt Portugese muziek met de paplepel ingegoten. Zij groeit op in Den Haag tussen de Portugese gitaren en het fadogezang van haar naar Nederland geëmigreerde familie. Haar wortels liggen in het Noordelijke boerenland van de Beira Baixa van waar zij de folklorestijlen meekrijgt en de provincie Ribatejo, een gebied met veel fadotradities. Ook de muzikale rijkdom van voormalige Portugese koloniën zijn van invloed op haar muzikale interesses. Haar ouders willen dat zij zich bewust blijft van haar wortels en voeden haar in Nederland op met de Portugese taal en cultuur. Als kind volgt zij zowel Nederlands als Portugees onderwijs. Iedere zomer reist zij af naar het moederland. Het resultaat is een tweetaligheid die later vruchten afwerpt. Na een experimentele ervaringsreis langs verschillende muziekstijlen, keert zij terug naar haar muzikale roots. Geïnspireerd door de muzikale rijkdom van Portugal maar ook andere landen die door de geschiedenis verbonden zijn met Portugal zocht zij naar haar muzikale identiteit.

Muzikale ontwikkeling
Mónica Triga studeert zang in Den Haag. In eerste instantie richt zij zich op jazz en klassiek.  Haar eigenwijsheid en haar drijfveer om op het podium te staan maakt dat ze al gauw haar vleugels uitspreidt en zij kiest voor de praktijk. De keuze van muziekstijl buigt al gauw om naar Latin stijlen waar ze haar creativiteit goed in kan ontplooien.

Na enkele jaren maakt zij de keuze om haar eigen muziek te maken. In 2000 zet ze de eerste stap naar de Nederlandse theaters: de muziekstijl Fado Mundial is daarmee geboren. Sindsdien staat Mónica Triga ieder seizoen met een tournee in theaters en schouwburgen van Nederland en België. Uitgaande van de wortels van haar muzikaal erfgoed maakt Triga Portugese muziek in de breedste zin van het woord. Niet alleen is deze vocalist een overtuigend podiumartiest, maar ook een deel van de composities en vrijwel alle teksten zijn van haar hand.  Ook legt zij duidelijk haar stempel op de arrangementen. 

 In 2001 komt het eerste solo album uit met de titel Diz-me (Zeg het me). Deze CD bevat overwegend fado ´standards´ met nieuwe, arrangementen. In 2003 volgt het tweede album: Choro e Canto (Ik huil en zing).  Dit album laat meer eigen werken horen dan het eerste album. Voor beide albums ontvangt zij unaniem lovende reacties van publiek en pers. In Portugal is haar muziek ook regelmatig te beluisteren op de nationale radiostations.

In 2006 neemt Mónica Triga het besluit om met andere musici verder te gaan. Alleen gitarist Hans van Gelderen blijft. In 2008 volgt met een vrijwel nieuwe bezetting ook een nieuw geluid. Het derde album Vaga da Vida (Golf van het leven) ontvangt tevens mooie kritieken. Hiermee begint een nieuwe muzikale koers waarin de verbinding met Latin en Afro invloeden sterker wordt. Een groot deel van de nieuwe composities zijn van Steve Mariat Teunis en de teksten van Mónica Triga.

Fadenco
Een lang overdacht concept van Mónica Triga vindt eindelijk plaats. Een project van haar interpretatie van fado en de Spaanse flamenco. ‘Saudade’ en ‘duende’ komen in 2 talen samen en vormen een rode draad in een spectaculair programma met 2 bijzondere gasten. Zanger Carlos Denia komt ervoor over uit Barcelona en flamencogitarist Arturo Ramón wordt teven bij dit project betrokken. Drie succesvolle theaterseizoenen volgen. Deze unieke Mediterrane voorstellingen zorgen voor volle zalen en staande ovaties. Met enige regelmaat vinden op verzoek nog steeds Fadenco-concerten plaats.

In 2010 keert Mónica Triga terug naar haar wortels en vestigt zij zich in Portugal (streek Lissabon) waarvandaan zij regelmatig naar Nederland en België overkomt voor haar concerten (in theaters en op festivals).

In februari 2011 komt het vierde album Espelho (spiegel) uit in de Benelux.

Op dit album spelen haar vaste musici Randal Corsen, Reno Steba, Enrique Firpi  en gastmusici: Hans van Gelderen, Marc Alban Lotz, Robby Alberga en Juan "Bulu" Viloria en Steve Mariat Teunis. Dit album laat Triga’s grote binding horen met het continent Afrika en weerspiegelt de veranderingen in haar persoonlijke leven.

Live
Mónica Triga raakt de luisteraars tot in het diepste van de ziel. Haar concerten worden door de luisteraars ervaren als een warm welkom. Men noemt de bijzondere en warme stem, de persoonlijke presentatie, de prachtige songs, de uitmuntende musici en het opmerkelijke spelplezier van de hele groep samen. Een combinatie van indringende gevoelige songs en optimistische composities met opzwepende ritmes zorgen voor een uitgebalanceerd programma.